GALIZIA ETA PORTUGALEKO BIDAIA

Santiago  - Illa Darousa
Goizean Santiagotik Padronera joan gara. Piperrak hango izena badute ere, benetan alboko herrian ereiten dituzte.

Santiaguiño do Monte atseden lekuan barbakoa bazkaldu eta Illa Darousako hondartza baten ondoan dagoen parkinera etorri gara hemen lo egiteko asmoz.
Tokia sekulakoa da. Hondartza garbia, paisaia politak, bizikletan ibiltzeko bidetxoa, txiringitoa, dutxak... Bikain!!!

Gainera, gu iritsi eta segituan Unai eta Goreti Bergarar/Antzuolarrak iritsi dira seme alabekin. Umeak gustura egon dira ziburuetan jolasten eta baita gu ere garagardo pare batekin kontu kontari.
Errepikatzeko moduko lekua da hau.

Illa Darousa - Sanxenxo

Goiza lasaitasun handiko hondartza batean pasatu ondoren, parkineko txiringitoan bazkaldu eta herria autokarabanan zeharkatu dugu. Portua eta itsasoko paisaiak oso politak dira. 

Ondoren Sanxenxora gerturatu gara eta hondartza polita den arren jende gehiegi dagoela iruditu zaigu.

Handik, kostaldeko bidea jarraituaz, O Grovera gerturatu gara. Sekulako hondartzak ikusi ditugu bide bazterretik. Tojako irlan buelta bat eman ondoren, Siradellako atseden lekuan barbakoa bat egin eta afaldu dugu. Eguzkia izkutatzen zebilela konturatu garenean, Itsaso aldera itzultzea erabaki dugu. 

Bidean argazki batzuk egin ditugu eta Sanxeixora bidean dagoen Pragueira hondartzako parkinean geratu gara lotarako.

Gauean olatuen soinua entzunez egin dugu lo, eta goizean kanpora irten garenean lehenengo irudia hau izan da. Polita benetan.

Sanxenxo - Baiona

Goizean goiz hondartzara joan gara lo egin dugun lekuan bertan. 

Eguerdi inguruan bidean aurrera jarraitu dugu eta aurrera gindoazela paisaia politak ikusi ditugu. Combarroseko autokarabana parkinean geratu gara bazkaltzeko. 

Kostaldeko bidetik Baionaraino iritsi gara. Lo egiteko toki baten bila egon ondoren, nahiko gertu dagoen herri batean aparkatu eta bizikletaz joan gara.

Baiona - Oporto

Baionan gaua pasatu dugu kanpina eta herria lotzen dituen bidegorriaren bazterrean. Bizikletan joan ginenean nondik sartu ikusi genuen eta bertan egin dugu lo. Goizean Itzal hondartzan bainatzera joan denean oso zikina zegoela ikusi du eta bertan ez  geratzea erabaki dugu.

Portugalera goaz kostako bidetik bertako hondartzak ikusten joateko.

Caminhan geratu eta hondartzan bazkaldu dugu. Hemengo itsasoak beldurra ematen du. Olatu erraldoiak eta bandera gorria dago. EZ GARA BAINATUKO!!!

Poliki-poliki Matosinhosera iritsi gara eta itsasoari lapurtu dioten zait batean egin duten igerilekuan bainatu gara (Olatuak saiesteko ideia polita, baina aldagelak eta dutxa hotzak piskat hobeak espero genituen).

Han konturatu gara Portugalen ordubete beranduago bizi direla. (Eskerrak, bestela igerilekuan probatu gabe geratu behar...)

Gaua pasatzeko leku bila ibili ondoren, azkenean Oportotik Matosinhosera bidean dagoen parkin batean geratu gara.

Autobusa hartu, hiriko portuko giroa ikusi, Franzesinha probatu eta autokarabanara bueltatu gara.

Oporto - Costa de Lavos

Bidean Aveiro ikusten geratu gara. Oso polita iruditu zaigu. Gondolak errekatan zehar, kale estuan garagardo eta izozki bat hartu, kaleko azoka ikusi eta bideari jarraitu diogu. 

Kostaldeko bidetik joan nahi genuen baina azkenean autobidea eta nazionala tartekatuaz iritsi gara Figuera da Fozera.

Nahiko herri turistikoa da eta hondartza handiak dituen arren, bertan geratu gabe, piskat aurrerago dagoen Costa de Lavoseko autokarabana parkinera joan gara. Han ondoko hondartzan hankak busti ditugu itsasoaren indar handia sentituaz. 

Kanpoan afaltzeko aukera zegoen baina eltxo asko zeudenez barruan afaldu dugu.

Costa de Lavos - Costa Caparica (Aroeirako hondartza)

Gauean bero handia egin zuen baina lortu genuen piskat freskatzea klaraboiak irekita.

Gaur goizean ogi saltzailea parkinera etorri da eta bi ogi (oso goxoak) erosi ondoren, gosaldu eta Nazare ikustera joan gara. Herrian ezin da  autokarabana aparkatu, beraz herriari bueltatxo bat eman diogu eta Lisboara joan gara. 

Lisboan Expo 98 gunearen ondoan dagoen parking batean aparkatu eta Expotik bizikletan buelta bat eman dugu.

Kafe eta izozki bat Expoan hartu ondoren, Costa Caparicako Aroeira herritik aurrera joan da dagoen hondartza bateko parkinera joan gara lotara. Jatetxe asko daude bertan eta dirudienez egunez jende asko etortzen da. 

Bihar ikusiko dugu!!!

Costa Caparica (Aroeirako hondartza) - Sines (Praia dos Buizinhos)

Des-pa-sito... Lleva, llevame en tu bicicleta... Goizeko bostak arte musika topera entzuten zen aparkalekuan. Poliki-poliki itsasoko olatuen soinua indarra hartzen eta musika desagertzen joan dira.

Lo hartzeko puntuan, garrasi arraro bat entzun da. Esnatu eta bigarrenean garbiago entzun da; Kukurrukuuuu!!!!!!! 

Batere lorik egin gabe eta oilarra esnatzeko abixua ematen...

Bagenekien zaila izango zela larunbat gau hontan lasai lo egiteko leku bat aurkitzea, baina horrelakorik ez genuen espero. Lekua berezia da, baina asteko beste edozein egunetarako gomendatuko genuke.

Argazkian ikusten da gau guztian musika guztiokin partekatu duen txabola txikia.

  

Goizean jaiki eta hondartzara gerturatu garenerako jendez beteta zegoen. Dirudienez igande goizetan tradizioa da goizean goiz jaiki eta bi aldiz pentsatu gabe kostaldera gerturatzea.

 Hondartza luzea da eta ez daude olatu gehiegi. Dena den, ez dugu dutxarik ikusi bainatu ondoren gatza kentzeko.

Bertan tarte bat egon ondoren, hegoalderantz jo dugu kostaldeko bidea bilatzeko, eta Grandola herriko mariskeria batean sartu gara bazkaltzeko asmoz. Menua erabakita geneukanean, zerbitzaria etorri da eta pentsatuta geneuzkan plater gehienak ez zeuzkatela esan digu. Azkenean sardinak jan ditugu  ia mariskoaren prezioan.

Bazkaldu ondoren bidea jarraitu dugu eta Sines herritik pasatu gara. Herri honetatik bideratzen omen dira energia iturri gehienak Portugal guztira. 

Bidea jarraituz, Sines eta Bila Nova de Milfontes artean dagoen Porto Covo herrira iritsi gara. Autokarabana pila bat daude herriko sarrerako parkinean eta herriko kale nagusia nahiko turistikoa da. Jendez beteta dago baina ez dago masifikatuegi. Kalean behera joanda, azoka txiki bat eta kala polit bat dago. Hau izan da gaurkoz gure azken geldiunea.

Porto Covo - Zambujeira do mar

Goizean herriko brigadillakoek esnatu gaituzte parkineko lurra ureztatzen traktore batekin.

Gosaldu eta segituan jarri gara hegoaldera bidean kostaldetik. Vila Nova de Milfontes ikusi dugu eta kosta polita zeukala iruditu zaigu. 

Ondoren, Zambujeira do marren dagoen Villa park Zambujeira kampinera etorri gara. Ur gazia dagoen piszina eta jacuzzia dago eta hemen atseden hartuko dugu gaur.

Hondartzara ere gerturatu gara eta oso paisaia politak ikusi ditugu.

Zambujeira do Mar - Sagres

Goizean kanpinean esnatu, gosaldu, saskibaloian jolastu, igerilekuan bainatu eta bideari jarraitu diogu.

Bereziki gustatu zaizkigun bi hondartza aipatuko ditugu:

Lehenengoa, Carrapateira herrian eskuinerako bide bat hartu eta hari jarraituaz iritsi garen "Praia de amado" izan da. Ez genuen espero han goian hainbeste autokarabana eta surfista aurkitzerik. Egia esan argazki batzuk atera eta surfa egiteko hondartza bikaina da. 

Bigarrena berriz aspalditik ezagutzen genuen "Caldeirada" prestatzen duten taberna dagoen hondartza izan da. Vila do Bispo herritik "Praia do Cordoama" hondartzara iritsi gara. Arratsaldean jaisteko nahiko estua da kotxe asko daudelako aparkatuta, baina lekua berezia da. Hondartza oso luzea dago bertan eta urak poliki-poliki jaten duen mendia alboan. Ikusgarria izango litzateke neguan urak arrokak nola txikitzen dituen ikustea.

Horretaz gain, aurretik aipatutako "Caldeirada" probatu nahi badugu, gutxienez egun bateko aurrerapenarekin enkargatu behar da, eta asteburutan ez dute egiten, ez dagoelako arrain freskorik.

Hondartzan ibilaldi bat egin ondoren, Sagres herrira etorri gara. Haize handia dago hemen. Horregaitik piska bat babestuta dagoen leku bat bilatu dugu eta gaurko gaua paisaia honen aurrean pasatuko dugu.

Iberiar penintsularen okotzera iritsi gara. Cavo San Vicente!!!

Sagres - Albufeira

Gauean haizea egin badu ere oso ondo egin dugu lo. Goizean Sagreseko fuertera gerturatu gara handik Cabo San Vicente ikusteko.

Bidean aurrera egin dugu eta Lagoseko parking handi batean aparkatu ondoren ibai ingurura jaitsi gara. Bertan paseatzen genbiltzala, tio Anderrek gomendatutako kobazuloak ikustera eramaten zaituzten txalupak ikusi ditugu, eta garestia bada ere, txalupan igotzea erabaki dugu. Gizon nagusi batekin sartu gara bostok txalupan eta asko gustatu zaigu 45 minutuko bueltatxoa.

Berriz bidean jarri gara Albufeiran bazkaltzeko asmoarekin, baina berandu zenez, Armacao de Pera herrian bazkaldu dugu hondartza alboan zegoen parking batean, eta arratsaldez hondartzara joan gara. Oso gustura egon gara hankak ur hotzetan sartuta. Hondartza polita eta garbia zen, baina jende gehiegi zegoen.

Azkenean lortu dugu Albufeirara iristea, baina hasieran kanpinera joateko asmoa bagenuen ere, dutxak, labadora, etab. dituen autokarabana parking bat aurkitu dugu 9 euroren truke. Bertan sartu eta afaltzeko barbakoa egin dugu indarrak berreskuratzeko. Bitartean Itzalek lagun frantses bat (Noemi) eta galiziar bat (Uxia) egin ditu eta azken honen gurasoekin gustura hitz egiten egon gara orujo krema fin bat probatu dugun bitartean.

Albufeira - Olhao

Albufeirako parkinetik inoiz baino beranduago irten gara. Eguerdiko 13:00etan. 

Herria ikusteko gogoa joan zaigu ingurua etxez beteta eta nahiko masifikatua ikusi dugunean. Aurrera jarraitzea pentsatu dugu eta bazkaltzeko asmoz Olhao herrian geratu gara. Bertan konturatu gara gaur mariskoaren eguna ospatzen dutela, eta herritik gertu kanpin merke bat dagoenez, gaur gauean hemen geratzea pentsatu dugu.

Bazkaldu ondoren tumbonak faltan bota ditugu, baina Landerrek asmatu du erlaxatzeko modua. Ukelelea jo eta gero relax!!!

Arratsaldeko 19:30etan zabaltzen zuten mariskoaren feria. Ez geneukan oso garbi zer egin. Alde batetik joateko gogoa geneukan, baina 3 kilometro pasatxo daude herriraino. Autokarabana aparkatzeko arazoak zeuden eta bizikletan joateko ere berandu eta ilun egongo zen bueltan.

Azkenean bizikletan zein bidetatik joan galdetu dugu eta trenbidearen ondotik joan gara. 

Bidea hasieran espaloitik zihoan baina azkenerako espaloirik gabe, kotxe batzuk pasatzen ziren tarteka, herrira sartzean gehiago oraindik, eta ez zen batere erosoa eta ez genekien non geunden ere.

Orduan iritsi da bidaia guztian izan dugun esperientziarik komikoena:

Hurrunean musika entzuten zen (batukada estiloko bat baina martxa miliitarretako kornetekin lagunduta). Bidegurutzera iristean, bidearen erdian kokatu dira eta trafikoak errespetatu egiten zuen haien desfilea. Ez dugu bi aldiz pentsatu, Forrest Gumpen pelikulan bezala, bizikletekin euren atzean jarri gara eta bidean aurrera joan gara trafikorik gabe. 

Ez genekien nori jarraika ari ginen, baina jendeak argazkiak ateratzen zizkigun eta mobilarekin grabatu. Gero jakin dugu herriko suhiltzaileen banda zela eta lasaiago geratu gara.

Halako batean, musikarietako bati galdetu diot nora gindoazen. Hasieran duda egin du azaltzerakoan, ez niola ulertuko pentsatuaz edo. Baina nik galdetu diot: Mariskadara? Eta baietz erantzun didanean Aupa Etxebeste pelikulako azken sekuentzia etorri zait burura. Banda atetik barrura sartzen eta gu bizikletaz atzetik sarrerarik ordaindu gabe.

Azkenean ez da halakorik gertatu. Bizikletak aparkatu eta suhiltzaileen banda ikusi dugu korporazioarekin batera mariskada gunera sartzen. Askoz ere originalagoa litzateke gurea, baina ez gara hain garrantzitsuak...

Guztiak sartu ondoren sartu gara gu eta lanak banatu ditugu: Batek mahaia erreserbatu, beste batek edariak atera eta beste batek afaltzeko menua aukeratu postu guztietan portugesez idatzitako jakien izenak irakurriaz. Nahiko ondo moldatu gara eta jaialdiaren erdigunean afaltzea lortu dugu.

Bidaiari amaiera emateko era oso polita izan da. Bihar Portugal atzean utziko dugu eta nork dakit noiz itzuliko garen berriz.

Olhao - Andaluzia

Goizean igerilekura joan gara eta uretara sartzeko dutxek ur beroa botatzen zuten. Horrelako tenperaturarekin denok animatu gara bainatzera. Kanpinean bazkaldu ondoren Taviratik pasatu gara hondartza inguruan ikusteko. Leku polita dirudi, baina Itzal lo zegoen eta ez gara autokarabanatik jaitsi.

Aurrera jarraitu eta denbora gutxian Andaluzian geunden. 

Etxerako buelta hasten da poliki-poliki.

Isla Cristina ikusi genuen autokarabanatik. Portua polita iruditu zitzaigun baina ez ginen bertan geratu. Aurrera jarraitu eta Punta Umbriara iritsi baino lehenago bide bazterrean dagoen "Playa de la bota" hondartzako parkinean aparkatu, hondartzara joan, piraten txiringitoan trago bat hartu, izarrak ikusi eta lo egin genuen.

Punta Umbria - Sanlucar de Barrameda
Goizean gosaldu eta segituan irten gara parkinetik. Autobuskadak iritsi dira eskuan amakak, sonbrillak, izozkailu txikiak eta hondartzarako beste tramankulu pila bat zeraman jendearekin. Larunbata da eta nabari da. (Ondo aukeratu beharko dugu gauean lo egiteko lekua)
Bidean Palos de la Fronteran dagoen "Muelle de las Carabelas" museoa ikusi dugu. Colonen bidaia, Pinta, Niña eta Santa Maria itsasontzien erreplikak eta historia kontatzen dituen museo merke eta interesgarria iruditu zaigu.

Handik aurrera jarraituta, El Rocío herritik pasatu gara. Ez geneukan interes handirik hura ikusteko, eta gutxiago aparkatzeko 10 euro ordaindu behar ditugila jakin dugunean. Gainera, autokarabanarekin gidatzean beldur piskat pasatu dugu. Herriko bideak areazkoak dira eta bertan trabatuta geratzeko arduratuta ibili gara. Herrian ez dute gaua pasatzen uzten eta aurrera jarraitu dugu. Paisaia bitxia da eta kotxez joango ginateke berriz, baina hurrengo batean izan beharko du.
Handik aurrera jarraituta, Sanlucar de Barramedara joan gara. Zaldien lasterletak egiteko prestatuta duten gune baten ondoan aparkatu dugu eta hondartzan egon ondoren afaltzera joan gara herrira. Gaur ez dago lasterketarik, beraz lasai egingo dugu lo.

Afaldu ondoren autokarabanara itzuli eta...Sorpresa!!! Sekulako festa montatu dute lasterketa gunean. (Goizeko ordubata, zarata itzela eta lotarako leku bila hasi gara).
Carretera de la Reyertan (Borrokaren bidean) dago gure helburua. Bertako autokarabana parkina oso ondo dago baina sarrerako kartelean "Completo" jartzen du. Ate aurrean geratu gara lotan, baina lo egin baino lehen Perseidak ikustera joan gara autokarabanatik 50 metrotara zegoen hondartzara. Han egon gara bostok etzanda zerura begira. IZAR IHESKORRAK IKUSI DITUGU!!!

Sanlucar de Barrameda - Jerez de la Frontera
Goizean esnatu eta gosaldu gabe atzoko zaldi lasterketa gunera itzuli gara. Gosaldu ondoren hondartzako txiringitora gerturatu gara Tia Amparori itxoiteko. Berarekin elkartu eta bere etxean bazkaldu ondoren txiringitora joan gara kafe bat hartu eta etxerako bueltan Sevillan lo non egingo dugun pentsatzen joateko.
Hortan genbiltzala Whatsap mezu bat: "Bergarakoak ez datoz Santa Polara?"
Bat batean norbaiti begiak ireki zaizkio eta joatea proposatu du.
SANTA POLARA GOAZ!!!!
Autokarabanan sartu eta bagoaz.
Bidean aurrera 30 bat kilometro egin ditugunean, autokarabana azeleratzean normala baino zarata handiagoa egiten hasi da. Segituan geratu eta tubo-eskapearen zati bat erreta dagoela konturatu gara.
Gaur igandea da eta Jerez de la Frontera ondoan geundenez, bertan geratu gara. Bi udaltzain ikusi eta bihar arazoa konpontzeko pare bat leku proposatu dizkigute.
Hemen bukatuko ote da gure aurtengo bidaia?
Jerezen arratsaldea pasatzea tokatu zaigunez, haurren parke erraldoi bat ikusi dugu eta han egon gara ia ilundu arte. "La ciudad de los niños"

Jerez de la Frontera - Santa Pola
Goizeko zortziak eta laurdenetan taller aurrean geunden. Bertan tubo - eskapeak neurrira egiten dituzte. Zorte ona gurea...

BA EZ!!!
Jerezen bi tubo - eskape taller daude eta gaur jai bezpera denez, biak itxita.
Alde batera eta bestera bueltaka ibili ondoren, ferreteria batera joan, alanbre bat erosi, autokarabana azpian sartu, tubo eskapea txasisari lotu eta aurrera jarraitzea erabaki dugu.
Duda asko egin ondoren... SANTA POLARA GOAZ!!!
Hasieran autokarabanak zarata asko eta bibratu egiten zuela iruditu zaigu, baina azkenerako ohitu egin gara edo ez zuen horrenbeste egiten.
Ordu batzuk bidean egin ondoren, SANTA POLAN GAUDE!!!

Autokarabana etxe aurrean aparkatu eta hemen egingo ditugu egun batzuk.

Santa Pola - Bergara
Santa Polan hiru gau egin ditugu tio Juanjo, tia Lidia, Jon eta Mikelekin. Obelixen afaldu, hondartzan aleta, tubo eta betaurrekoekin igeri egin, bizikleta zirkuitoan ibili, jolastu... Gustura egon gara, baina lo egiteko orduan bero handia zegoen.
Etxerako azken txanpa arratsaldeko 19:00etan hasi dugu autokarabanako tubo eskapea gutxiago berotzeko asmoz. Segorben lo egitera berandu samar iritsi gara, baina leku lasai lo egin dugu. Tren geltoki ondoan dago autokarabana gunea, baina goizeko 9:00ak ingurura arte ez dugu trenik pasatzen nabaritu.
Gosaldu ondoren Santo Domingo ingurutik itzultzea pentsatu dugu horrela aitona, amama, tio Ander eta tia Elenari bisita egunez. Arratsaldean tarte bat eurekin egon ondoren Bergarara iritsi gara.
Nekatuta gaude eta etxeko erosotasuna hartzeko gogoa daukagu. Aurtengoa bukatu da eta hurrengoa pentsatzen hasi beharko gara...

Ikasitakoak:

- Portugalen azkenean urteetan garapen handiak izan du.

- Bertako janaria orokorrean ona da baina eskatu ondoren dexente itxaron behar da.

- Gasolina garestia da, baina Ingalaterran baino merkeagoa.

- Gutxien espero duzunean sorpresa on bat aurki dezakezu. 

- Autokarabanarekin ibiltzeko ondo prestatua dago.

SANTIAGORAKO BIDEA BIZIKLETAZ

2017ko uztailaren 21ean autokarabana kargatu, bizikletak txukun jarri eta Santiagorako bidearen zati errazenak egiteko prestatu gara. Santo Domingora iritsi gara bertatik bideari ekiteko. Artatsaldeko 20:30etan albergean hartu ditugu Kredentzialak, bakoitza 2 euroren truke.

Prest eta gogo handiz gaude bideari ekiteko!!!

1.etapa: Santo Domingo - Castildelgado. 14Km / 2'30"

Goizeko 11:00etan Santo Domingon Aitona, Amama, tio Ander eta tia Elena agurtu eta 12:00etarako Grañonera iritsi gara.

Castildelgadoraino iritsi ondoren, berriz Redecilla del Caminora itzuli gara igerilekura joateko. 2 km atzera ibilbidean, baina merezi izan du itzultzeak. Igerilekuak 12 euro balio zituen, taberna, frontoi, ping-pong, dutxa eta guzti. Gainera autokarabana kanpoan arazorik gabe aparkatu daiteke.

Igerilekuan geundela iritsi da lehenengo ezustea. Autokarabanako IAT atzo iraungi zen eta gaur konturatu gara. Astelehenean pasatuko dugu Santo Domingon eta ordura arte etxera bueltatuko gara. Autokarabana berriz ere etxe aurrean aparkatuta.

2.etapa: Burgos - Rabe de las Calzadas. 10Km / 1'30"

Uztailak 24 goizean, 9:00etan IAT pasatu digute arazorik gabe. Autokarabana hartu eta Burgosera abiatu gara bertan aparkatu eta 2.etapa hasteko.

Tardajos pasatu eta Rabe de las Calzadasera iritsi gara. Han bizikletak kargatu eta lotara Fromistako autokarabana parkinera etorri gara.

Eta orain nora?

Ba azkenean Carrión de los Condesera etorri gara lotara. Bihar hemendik jarraituko dugu bidea.

3.etapa: Carrión de los Condes - Cueza de las calzadas. 17 Km / 1'45"

Uztailak 25. Santiago eguna. Gaur goizean 10:00etan irten gara Carrión de Los Condesetik. Bertako futbol zelai ondoan autokarabana parkina dago eta oso ondo egin dugu lo. Parkina doain da eta uraren desaguea dauka (grisa eta beltza).

Bidearen hasiera errepidetik egin dugu. Oso kotxe gutxi zebiltzan eta ilaran txukun-txukun joan gara. 

Ondoren harrizko bide zuzen eta luze batetik joan gara Calzadilla de la Cuezaraino. Bertan amaitu dugu gaurko etapa.

Gaua Leongo autokarabana parkinean pasatuko dugu. 10 autokarabanarentzat lekua dago, baina autoentzat espazio pila bat dago eta bertan aparkatu dugu OTA ordainduta. 23 autokarabana eta 4 kanper zeuden gauean. Leon oso hiri lasaia iruditu zaigu eta parkinetik gertu tapeorako taberna pila bat daude. Baita zentro komertziala ere.

Itzalek gainera irakurketa praktikatzeko sistema berria asmatu du eta oso ondo pasatu du. (Serbilletero bat erosi beharko dugu...)

4.etapa: San Miguel del Camino - Puente de Orbigo. 19 Km / 2'30"
Leonen oso ondo lo egin ondoren (parkinean ez dugu ura kargatzeko iturririk ikusi eta ez dugu desaguerik aurkitu), San Miguel del Caminora joan gara etapa bertatik hasteko. 10:45tan hasi dugu bidea. Beranduegi izan da, beraz hurrengoan lehenago jaikiko gara gauean lehenago lokartuta. Gaurko bidea atzokoa baino entretenigarriagoa izan da. 12 km egin ondoren San Martin del Caminora iritsi gara. Hamarretakoa jan dugu eta banatu egin gara. Aitzol berriz itzuli da autokarabana bila eta besteak Orbigoko zubiraino joan dira, bizikletaz beste 7 Km eginez. Bigarren zati honetako bidea estuagoa eta zailagoa izan da, baina ondo moldatu dira.
Zubian denok elkartu gara, bizikletak kargatu, bazkaldu eta Astorgako igerilekura joan gara.
Gaur Astorgako autokarabana parkinean egingo dugu lo.

5.etapa: Astorga - Santa Catalina de Somoza. 10Km / 1'30" (Uztailak 27)

Astorgako autokarabana parkinak ura kargatzeko eta husteko aukera dauka.

Gaurko etapa Foncebadoneko igoera tokatzen zen, baina zatirik zailenak kentzen gabiltzanez, ahal izan dugun lekuraino igo gara. Astorgatik 4 kilometrotara dagoen Murias de Rechivaldon, Tortosako Santi ezagutu dugu eta behar genituen erreminta batzuk utzi dizkigu. 

Bera agurtu bezain laister, gaurko etaparen bigarren zatia hasi da. Aldapan gorako 5 Km luze. Hasieran ez zirudien aldapan gora zenik, baina poliki-poliki igotzen joan ahala, gogor samarra egin zaigu. Dena den bakoitzak bere erritmoan igotzea lortu dugu azkenean. 

Santa Catalina de Somozan bizikletak kargatu eta Foncebadonera joan gara Astorgano hartutako enpanada bazkaltzeko. Bertako gurutzean harria bota eta desioa eskatu ondoren Santi ikusi dugu mendi puntara iristen berriz. 

Handik Ponferradara jaitsieran kale bidea erdi-erditik pasatzen den herri bitxi batetik pasatu gara autokarabanarekin balkoiak saihestuz. Mendian behera Molinasecan herri erdian duten igerilekura natural batean bainatu gara. Benetan leku atsegina da.

6.etapa: Ponferrada - Cacabelos. 17,5Km / 2'00"

Ponferradako albergue ondoko parkinean egin dugu lo eta ura eta desagueak zituen.

Gaur azkenean lortu dugu 10:00etan irtetzea eta Ponferradako kaleetan zehar abiatu gara gaztelu ondotik pasatu eta hainbat auzotatik kanporantz joanez. 

Gaur Santiagoko bidearen paisaiak aldatu egin dira. Hasieran  errepide txikietatik joan bagara ere, gero mahasti artean ibili gara eta kolore berdeek beste bizitasun bat eman dio bideari.

Cacabeloseko errekan bainatu eta saltoak egin ondoren, O Cebreirora joan gara herria ikusi eta bazkaltzera. Oso herri bitxia da eta asko gustatu zaigu. Asterix eta Obelixen herrixkaren itxura dauka.

Azkenean Portomarineko autokarabana parkinera etorri gara lotara. Galiziara iritsi eta Olagarroa azaldu. Hau da hau!!!

7.etapa: Arzua - Pedrouzo. 22Km / 3'30"

Galiziara iritsi eta euria!!!

Zerbaitegaitik dira hemengo paisaiak hain berdeak. Euskal Herrian bezala, hemen ere sirimiri itxia botatzen duelako.

Gaur bizikletan ibili edo ez dudatan ibili gara, baina azkenean dena prestatu eta aurrera egitea erabaki dugu.

Gaurko etapa bereziki polita bezain gogorra izan da. Aldapan gora eta behera ibili gara eta behin baino gehiagotan umeek etapa bertan behera uztea proposatu dute. Eskerrak azkenean jarraitzea erabaki dugun. Dudarik gabe gaurkoa izan da orain arte egindako ibilbideetatik politena eta dibertigarriena, baina noski, aldapan gorako maldatan sufritu egin dugu.

Bidean arropa pila bat zintzilik eta pareta guztiak idatzita zituen taberna bitxi batean hartu dugu atseden. Pedalak ematen jarraitu ondoren, Pedrouzora iritsi eta bertan bazkaldu dugu. Bakailoa galiziar erara bikaina zegoen.

Bazkaldu ostean Aitzol autokarabana bila itzuli da. Egunero bezala bizikletaz joan nahi zuen baina Palomarekin apustu bat egin ondoren, Palomak 2 minututan taxi bat lortu du eta segituan taxia jatetxe aurrean zegoen, beraz taxian joan da.

Eguna amaitzeko, egindako esfortzua saritzeko, gaur gauean Monte do Gozoko albergean egingo dugu lo, Santiagorako bide ezberdinak lasaitasun handiz egiten diharduen Ruben gitarristarekin.

8.eguna. Monte do Gozo - Santiago de Compostela. Autokarabana.

Iritsi gara Santiagora!!! 

Eta nor aurkituko Obradoiro plazan? SANTI TXIRRINDULARIA.

Berarekin argazki bat atera eta konpostela eskatzera etorri gara.

Santiagoko bidearekin amaitzeko, Casa Manolon bazkaldu dugu Santirekin. Asko eta merke jaten da, baina oso azkar jan behar da.

Arratsaldean Santiago ikusteko aprobetxatu dugu eta asko gustatu zaigu kalean gora eta behera ibiltzeko. Denda asko daude, askotan gauza berdinak saltzen dituzte eta umeek dena erosi nahi dute. 

Santiagoko parkina eguna pasatzeko merkea da, baina gauean 12 euro ordaindu behar da. Ura kargatzekoak giltza dauka eta fortzatuta zegoen. Ezin zen urik kargatu. Deskargatzeko arazorik ez.

Ikasitakoak:

Bideko zati errazak egiten ondo pasatu dugu.

Norbere haserrealdiak ulertu eta adiskidetzeko balio du.

Ez dugu jende gehiegi ezagutu, baina ezagutu ditugunak bereziak izan dira.

Bidea egiteko hobeto da gauza gehiegi ez eramatea.

Frogatu dugu telebista ez ikusteagaitik ez dela ezer gertatzen.  

INGLATERRAKO HEGO EKIALDERA BIDAIA

2013 urteko abuztuan egin genuen bidaia hau. San Inazio egunean Oriñondik irten eta karabanari tiraka kotxeak Bilbora iritsi orduko pot egin zuen eta pentsatutakoa baino hiru egun beranduago amamaren kotxeari bola jarri ondoren joan ginen.
Calen hartu behar genuen Eurotunela gurutzatzeko trena eta harainoko bidea egun batean egin behar izan genuen. 15 orduko bidaia eta bi geldialdi. Goizeko 5:00etan abiatu eta 20:00etan Caleko kanping batera iritsi.

Han gaua pasatu eta hurrengo egunean 9:00etan prest geunden Eurotunela gurutzatzeko.
Inpresioa ematen zuen ur azpitik gindoazela pentsatzeak, baina 20 bat minututan gure helmugan geunden; FOLKESTONE.

Lehen aldiz ezkerretik gidatzea arraroa izan zen, baina bi edo hiru rotonda pasatu ondoren segituan ohitu nintzen.

Berehala  iritsi ginen 21 egunez gure kanpamendu basea izango zen Little Satmar camping and holliday parkera. Bertako jabeak oso barrera ona egin ziguten eta amaierarako harreman ona egin genuen.

Karabana esandako lekuan ipini ondoren, kanpinetik gertu zegoen amildegiko  taberna izkutu batean gure bizitzako lehen breakfasta dastatu genuen. Idatzitako kartelak irakurriz erraz egin genuen lehen eskaera, nahiz eta ez geneukan oso argi zer zen eskatzen ari ginena: Full English Breakfast.
Oso eguraldi ona zegoen eta Frantzia eta Erresuma Batua banatzen zituen itsasoari begira pasatu genuen tarte bat motorzalez betetako terraza hartan.

Folkestone herria ezagutzera joan ginen gero. Parking batean aparkatu eta Informazio gune batera joan ginen. Emakume edadetu batek azaldu zizkigun inguruan egin genitzazkeen bisita eta ekintzak. Bukaeran borondatea eskatu zigun. Ez genuen oso ondo ulertu zertarako zen laguntza hura, baina geroago ikasi genuen Inglaterran jendeak bolondres lanak egiten dituela hainbat kolektiborentzat dirua biltzeko; Charity.

Folkstoneko portu zaharra leku kuriosoa da eta orain arte probatu ditugun Fish & Chips goxoenak bertan jan genituen.
Inglaterran ikusi dugun arrain denda bakarra ere han ikusi genuen. Baita probatu ere; portuko harresitik gertu jasotzen zituzten Lobster (otarrainak) erosi eta kanpinean jan genituen.

ASDA eta LIDLa erabili genituen erosketak egiteko.

Kanpinean egon ginen bigarren egunean gure pareko partzelatara bi bikote edadetu iritsi ziren karabanekin. Bazkaltzen geunden eta karabanari bultza egiteko laguntza eskaini genienean gogo onez onartu zuten eta asko eskertu zuten. Konturatu gabe, Inglaterrako bidaian asko lagunduko ziguten Peter, Maggi, Collin eta Meg ezagutu genituen.
Eurekin bi afari egin genituen: eurek antolatutako barbakoa, hamburgesa, saltxitxa eta garagardoz osatua eta Collinen egunean guk antolatutakoa. Txerri saiheskia (Pork Ribs), saltxitxak, Idiazabal gazta, sagardoa eta ardoa. Saiheskia Inglaterra ikusi dugun harategi bakanetako batean erosi genuen, eta "Ribs" hitza ikasi arte, ia txerri osoa atera zidan harakinak.

2017ko Aste Santuko Bira

Euskal Herritik irtetzeko gogorik gabe hasi genuen bidaia hau. Egun batzuetan autokarabanarekin inguruan ibili eta euria hastean etxera itzultzeko asmoz.

Lehenengo gaua Gorbeiako Parketxeko aparkalekuan pasatzea pentsatu genuen. Leku lasaia da eta haurrentzat ziburu politak daude. Gainera inguruko bidexkatatik ibilaldi politak egin daitezke bai oinez eta baita bizikletaz ere.

Hurrengo goizean eguraldi bikainarekin ibilalditxo bat egin ondoren, animatu eta Olite aldera joatea erabaki genuen. Beste leku guztietara joateko sekulako trafikoa zegoela esan zuen irratiak, eta ez geneukan bidean geldi egoteko gogorik.
Erriberrira iritsi ginenean pilotaleku ondoan bazkaldu genuen. Pilotalekua handia da eta alboan igerilekuak, komunak eta futbol porteriak daude.
Ondoren autokarabanen aparkalekuan aparkatu genuen gaua pasatzeko asmoz eta gaztelua ikustera joan ginen. Ederra da gaztelua eta autokarabana parkina oso ondo dago.

Gaua bertan pasatu ondoren hurrengo goizean Tudelatik pasa eta Zaragoza ikusteko gogoz joan ginen. Atrakzio parkeko aparkalekuan agertu ginen eta bi aukera proposatu genituen. Atrakzio parkera sartu, Zaragoza hiria ikusi edo bertan bazkaldu ondoren Mediterraneo aldera gerturatu. Azken aukera hau autatu genuen eta Mont Blanc herrian agertu ginen.
Aste Santua izanik, prozesioak zeuden kalean eta haiek ikusi genituen. Harresi barruko kale guztietan zituzten "paso" ezberdinak eta prozesioa leku guzti haietatik pasatzen zen.
Horretaz gain, herrian gozo denda asko zeuden, eta Enararen eguna ospatzeko tartatxoa erosteko aprobetxatu genuen.

Apirilaren 15ean esnatu eta "zorionak" abestu ondoren Cambrillsera joan ginen. Hondartzan ibili eta bazkaldu ondoren Ebroko Delta ikustera joan ginen.
Lotarako, autokarabana asko zeuden, eta Deltebren Ebro ibai ondoan zegoen parking batean egin genuen lo. Larunbat gaua zen eta kotxe batekin tronpoak egin eta musika jartzen ibili ziren gau guztian.


Hurrengo egunean Peñíscola ikusi eta bertan bazkaldu genuen, eta hondartzan jolastu ondoren Alcocebrera joan ginen.
Han Mikel, Marian, Irati, Ibai eta euren familiarekin arratsalde pasa egon ginen eta itsaso bazterrean egin genuen lo, merkatua jartzen duten parkinean. Herrian ere eman genuen buelta bat eta ez zegoen jende gehiegi. Gustatu zitzaigun ibilalditxoa.


Gaua pasatu ondoren, goizean sekulako vista ederrekin esnatu ginen eta Santa Polar a joan ginen. Helburua merkadilora garaiz iristea zen eta justu izan bazen ere, iritsi ginen.
Santa Polan oso eguraldi ona egin zuen eta Amama Esperen etxe aurrean egin genuen lo. Oso ondo pasatu genituen berarekin pare bat gau eta gatzaren museoa ikusi genuen.
Aste Santua garai ona da Santa Polara joan eta berorik pasatu gabe gustura ibiltzeko.

Bidaia amaitzeko, Madrilera gerturatu ginen, agian Egun pare bat han egoteko asmoz, baina dagoeneko nekatuta geunden.
Pinton, Valdemoro ondoan, autokarabanentzako parking batean egin genuen lo. Oso ondo kokatuta dago. Ondoan gasolindegi merkea, zentro komertziala eta Madrilera trenez gerturatzeko aukera dago.
Parkina orduka ordaintzen da, hesiz inguratuta dago eta kameraz kontrolatzen dute.
Prezio onean lo egiteko aukera dago, beraz hurrengo Madrilerako bidaian hara joango gara lotara seguru.
Gauez euria egin zuen eta eguraldiak ez zuenez hobera egoteko itxurarik, etxera itzultzea erabaki genuen, gure Aste Santuko abenturari amaiera emanez.