SANTIAGORAKO BIDEA BIZIKLETAZ

2017ko uztailaren 21ean autokarabana kargatu, bizikletak txukun jarri eta Santiagorako bidearen zati errazenak egiteko prestatu gara. Santo Domingora iritsi gara bertatik bideari ekiteko. Artatsaldeko 20:30etan albergean hartu ditugu Kredentzialak, bakoitza 2 euroren truke.

Prest eta gogo handiz gaude bideari ekiteko!!!

1.etapa: Santo Domingo - Castildelgado. 14Km / 2'30"

Goizeko 11:00etan Santo Domingon Aitona, Amama, tio Ander eta tia Elena agurtu eta 12:00etarako Grañonera iritsi gara.

Castildelgadoraino iritsi ondoren, berriz Redecilla del Caminora itzuli gara igerilekura joateko. 2 km atzera ibilbidean, baina merezi izan du itzultzeak. Igerilekuak 12 euro balio zituen, taberna, frontoi, ping-pong, dutxa eta guzti. Gainera autokarabana kanpoan arazorik gabe aparkatu daiteke.

Igerilekuan geundela iritsi da lehenengo ezustea. Autokarabanako IAT atzo iraungi zen eta gaur konturatu gara. Astelehenean pasatuko dugu Santo Domingon eta ordura arte etxera bueltatuko gara. Autokarabana berriz ere etxe aurrean aparkatuta.

2.etapa: Burgos - Rabe de las Calzadas. 10Km / 1'30"

Uztailak 24 goizean, 9:00etan IAT pasatu digute arazorik gabe. Autokarabana hartu eta Burgosera abiatu gara bertan aparkatu eta 2.etapa hasteko.

Tardajos pasatu eta Rabe de las Calzadasera iritsi gara. Han bizikletak kargatu eta lotara Fromistako autokarabana parkinera etorri gara.

Eta orain nora?

Ba azkenean Carrión de los Condesera etorri gara lotara. Bihar hemendik jarraituko dugu bidea.

3.etapa: Carrión de los Condes - Cueza de las calzadas. 17 Km / 1'45"

Uztailak 25. Santiago eguna. Gaur goizean 10:00etan irten gara Carrión de Los Condesetik. Bertako futbol zelai ondoan autokarabana parkina dago eta oso ondo egin dugu lo. Parkina doain da eta uraren desaguea dauka (grisa eta beltza).

Bidearen hasiera errepidetik egin dugu. Oso kotxe gutxi zebiltzan eta ilaran txukun-txukun joan gara. 

Ondoren harrizko bide zuzen eta luze batetik joan gara Calzadilla de la Cuezaraino. Bertan amaitu dugu gaurko etapa.

Gaua Leongo autokarabana parkinean pasatuko dugu. 10 autokarabanarentzat lekua dago, baina autoentzat espazio pila bat dago eta bertan aparkatu dugu OTA ordainduta. 23 autokarabana eta 4 kanper zeuden gauean. Leon oso hiri lasaia iruditu zaigu eta parkinetik gertu tapeorako taberna pila bat daude. Baita zentro komertziala ere.

Itzalek gainera irakurketa praktikatzeko sistema berria asmatu du eta oso ondo pasatu du. (Serbilletero bat erosi beharko dugu...)

4.etapa: San Miguel del Camino - Puente de Orbigo. 19 Km / 2'30"
Leonen oso ondo lo egin ondoren (parkinean ez dugu ura kargatzeko iturririk ikusi eta ez dugu desaguerik aurkitu), San Miguel del Caminora joan gara etapa bertatik hasteko. 10:45tan hasi dugu bidea. Beranduegi izan da, beraz hurrengoan lehenago jaikiko gara gauean lehenago lokartuta. Gaurko bidea atzokoa baino entretenigarriagoa izan da. 12 km egin ondoren San Martin del Caminora iritsi gara. Hamarretakoa jan dugu eta banatu egin gara. Aitzol berriz itzuli da autokarabana bila eta besteak Orbigoko zubiraino joan dira, bizikletaz beste 7 Km eginez. Bigarren zati honetako bidea estuagoa eta zailagoa izan da, baina ondo moldatu dira.
Zubian denok elkartu gara, bizikletak kargatu, bazkaldu eta Astorgako igerilekura joan gara.
Gaur Astorgako autokarabana parkinean egingo dugu lo.

5.etapa: Astorga - Santa Catalina de Somoza. 10Km / 1'30" (Uztailak 27)

Astorgako autokarabana parkinak ura kargatzeko eta husteko aukera dauka.

Gaurko etapa Foncebadoneko igoera tokatzen zen, baina zatirik zailenak kentzen gabiltzanez, ahal izan dugun lekuraino igo gara. Astorgatik 4 kilometrotara dagoen Murias de Rechivaldon, Tortosako Santi ezagutu dugu eta behar genituen erreminta batzuk utzi dizkigu. 

Bera agurtu bezain laister, gaurko etaparen bigarren zatia hasi da. Aldapan gorako 5 Km luze. Hasieran ez zirudien aldapan gora zenik, baina poliki-poliki igotzen joan ahala, gogor samarra egin zaigu. Dena den bakoitzak bere erritmoan igotzea lortu dugu azkenean. 

Santa Catalina de Somozan bizikletak kargatu eta Foncebadonera joan gara Astorgano hartutako enpanada bazkaltzeko. Bertako gurutzean harria bota eta desioa eskatu ondoren Santi ikusi dugu mendi puntara iristen berriz. 

Handik Ponferradara jaitsieran kale bidea erdi-erditik pasatzen den herri bitxi batetik pasatu gara autokarabanarekin balkoiak saihestuz. Mendian behera Molinasecan herri erdian duten igerilekura natural batean bainatu gara. Benetan leku atsegina da.

6.etapa: Ponferrada - Cacabelos. 17,5Km / 2'00"

Ponferradako albergue ondoko parkinean egin dugu lo eta ura eta desagueak zituen.

Gaur azkenean lortu dugu 10:00etan irtetzea eta Ponferradako kaleetan zehar abiatu gara gaztelu ondotik pasatu eta hainbat auzotatik kanporantz joanez. 

Gaur Santiagoko bidearen paisaiak aldatu egin dira. Hasieran  errepide txikietatik joan bagara ere, gero mahasti artean ibili gara eta kolore berdeek beste bizitasun bat eman dio bideari.

Cacabeloseko errekan bainatu eta saltoak egin ondoren, O Cebreirora joan gara herria ikusi eta bazkaltzera. Oso herri bitxia da eta asko gustatu zaigu. Asterix eta Obelixen herrixkaren itxura dauka.

Azkenean Portomarineko autokarabana parkinera etorri gara lotara. Galiziara iritsi eta Olagarroa azaldu. Hau da hau!!!

7.etapa: Arzua - Pedrouzo. 22Km / 3'30"

Galiziara iritsi eta euria!!!

Zerbaitegaitik dira hemengo paisaiak hain berdeak. Euskal Herrian bezala, hemen ere sirimiri itxia botatzen duelako.

Gaur bizikletan ibili edo ez dudatan ibili gara, baina azkenean dena prestatu eta aurrera egitea erabaki dugu.

Gaurko etapa bereziki polita bezain gogorra izan da. Aldapan gora eta behera ibili gara eta behin baino gehiagotan umeek etapa bertan behera uztea proposatu dute. Eskerrak azkenean jarraitzea erabaki dugun. Dudarik gabe gaurkoa izan da orain arte egindako ibilbideetatik politena eta dibertigarriena, baina noski, aldapan gorako maldatan sufritu egin dugu.

Bidean arropa pila bat zintzilik eta pareta guztiak idatzita zituen taberna bitxi batean hartu dugu atseden. Pedalak ematen jarraitu ondoren, Pedrouzora iritsi eta bertan bazkaldu dugu. Bakailoa galiziar erara bikaina zegoen.

Bazkaldu ostean Aitzol autokarabana bila itzuli da. Egunero bezala bizikletaz joan nahi zuen baina Palomarekin apustu bat egin ondoren, Palomak 2 minututan taxi bat lortu du eta segituan taxia jatetxe aurrean zegoen, beraz taxian joan da.

Eguna amaitzeko, egindako esfortzua saritzeko, gaur gauean Monte do Gozoko albergean egingo dugu lo, Santiagorako bide ezberdinak lasaitasun handiz egiten diharduen Ruben gitarristarekin.

8.eguna. Monte do Gozo - Santiago de Compostela. Autokarabana.

Iritsi gara Santiagora!!! 

Eta nor aurkituko Obradoiro plazan? SANTI TXIRRINDULARIA.

Berarekin argazki bat atera eta konpostela eskatzera etorri gara.

Santiagoko bidearekin amaitzeko, Casa Manolon bazkaldu dugu Santirekin. Asko eta merke jaten da, baina oso azkar jan behar da.

Arratsaldean Santiago ikusteko aprobetxatu dugu eta asko gustatu zaigu kalean gora eta behera ibiltzeko. Denda asko daude, askotan gauza berdinak saltzen dituzte eta umeek dena erosi nahi dute. 

Santiagoko parkina eguna pasatzeko merkea da, baina gauean 12 euro ordaindu behar da. Ura kargatzekoak giltza dauka eta fortzatuta zegoen. Ezin zen urik kargatu. Deskargatzeko arazorik ez.

Ikasitakoak:

Bideko zati errazak egiten ondo pasatu dugu.

Norbere haserrealdiak ulertu eta adiskidetzeko balio du.

Ez dugu jende gehiegi ezagutu, baina ezagutu ditugunak bereziak izan dira.

Bidea egiteko hobeto da gauza gehiegi ez eramatea.

Frogatu dugu telebista ez ikusteagaitik ez dela ezer gertatzen.  

INGLATERRAKO HEGO EKIALDERA BIDAIA

2013 urteko abuztuan egin genuen bidaia hau. San Inazio egunean Oriñondik irten eta karabanari tiraka kotxeak Bilbora iritsi orduko pot egin zuen eta pentsatutakoa baino hiru egun beranduago amamaren kotxeari bola jarri ondoren joan ginen.
Calen hartu behar genuen Eurotunela gurutzatzeko trena eta harainoko bidea egun batean egin behar izan genuen. 15 orduko bidaia eta bi geldialdi. Goizeko 5:00etan abiatu eta 20:00etan Caleko kanping batera iritsi.

Han gaua pasatu eta hurrengo egunean 9:00etan prest geunden Eurotunela gurutzatzeko.
Inpresioa ematen zuen ur azpitik gindoazela pentsatzeak, baina 20 bat minututan gure helmugan geunden; FOLKESTONE.

Lehen aldiz ezkerretik gidatzea arraroa izan zen, baina bi edo hiru rotonda pasatu ondoren segituan ohitu nintzen.

Berehala  iritsi ginen 21 egunez gure kanpamendu basea izango zen Little Satmar camping and holliday parkera. Bertako jabeak oso barrera ona egin ziguten eta amaierarako harreman ona egin genuen.

Karabana esandako lekuan ipini ondoren, kanpinetik gertu zegoen amildegiko  taberna izkutu batean gure bizitzako lehen breakfasta dastatu genuen. Idatzitako kartelak irakurriz erraz egin genuen lehen eskaera, nahiz eta ez geneukan oso argi zer zen eskatzen ari ginena: Full English Breakfast.
Oso eguraldi ona zegoen eta Frantzia eta Erresuma Batua banatzen zituen itsasoari begira pasatu genuen tarte bat motorzalez betetako terraza hartan.

Folkestone herria ezagutzera joan ginen gero. Parking batean aparkatu eta Informazio gune batera joan ginen. Emakume edadetu batek azaldu zizkigun inguruan egin genitzazkeen bisita eta ekintzak. Bukaeran borondatea eskatu zigun. Ez genuen oso ondo ulertu zertarako zen laguntza hura, baina geroago ikasi genuen Inglaterran jendeak bolondres lanak egiten dituela hainbat kolektiborentzat dirua biltzeko; Charity.

Folkstoneko portu zaharra leku kuriosoa da eta orain arte probatu ditugun Fish & Chips goxoenak bertan jan genituen.
Inglaterran ikusi dugun arrain denda bakarra ere han ikusi genuen. Baita probatu ere; portuko harresitik gertu jasotzen zituzten Lobster (otarrainak) erosi eta kanpinean jan genituen.

ASDA eta LIDLa erabili genituen erosketak egiteko.

Kanpinean egon ginen bigarren egunean gure pareko partzelatara bi bikote edadetu iritsi ziren karabanekin. Bazkaltzen geunden eta karabanari bultza egiteko laguntza eskaini genienean gogo onez onartu zuten eta asko eskertu zuten. Konturatu gabe, Inglaterrako bidaian asko lagunduko ziguten Peter, Maggi, Collin eta Meg ezagutu genituen.
Eurekin bi afari egin genituen: eurek antolatutako barbakoa, hamburgesa, saltxitxa eta garagardoz osatua eta Collinen egunean guk antolatutakoa. Txerri saiheskia (Pork Ribs), saltxitxak, Idiazabal gazta, sagardoa eta ardoa. Saiheskia Inglaterra ikusi dugun harategi bakanetako batean erosi genuen, eta "Ribs" hitza ikasi arte, ia txerri osoa atera zidan harakinak.

2017ko Aste Santuko Bira

Euskal Herritik irtetzeko gogorik gabe hasi genuen bidaia hau. Egun batzuetan autokarabanarekin inguruan ibili eta euria hastean etxera itzultzeko asmoz.

Lehenengo gaua Gorbeiako Parketxeko aparkalekuan pasatzea pentsatu genuen. Leku lasaia da eta haurrentzat ziburu politak daude. Gainera inguruko bidexkatatik ibilaldi politak egin daitezke bai oinez eta baita bizikletaz ere.

Hurrengo goizean eguraldi bikainarekin ibilalditxo bat egin ondoren, animatu eta Olite aldera joatea erabaki genuen. Beste leku guztietara joateko sekulako trafikoa zegoela esan zuen irratiak, eta ez geneukan bidean geldi egoteko gogorik.
Erriberrira iritsi ginenean pilotaleku ondoan bazkaldu genuen. Pilotalekua handia da eta alboan igerilekuak, komunak eta futbol porteriak daude.
Ondoren autokarabanen aparkalekuan aparkatu genuen gaua pasatzeko asmoz eta gaztelua ikustera joan ginen. Ederra da gaztelua eta autokarabana parkina oso ondo dago.

Gaua bertan pasatu ondoren hurrengo goizean Tudelatik pasa eta Zaragoza ikusteko gogoz joan ginen. Atrakzio parkeko aparkalekuan agertu ginen eta bi aukera proposatu genituen. Atrakzio parkera sartu, Zaragoza hiria ikusi edo bertan bazkaldu ondoren Mediterraneo aldera gerturatu. Azken aukera hau autatu genuen eta Mont Blanc herrian agertu ginen.
Aste Santua izanik, prozesioak zeuden kalean eta haiek ikusi genituen. Harresi barruko kale guztietan zituzten "paso" ezberdinak eta prozesioa leku guzti haietatik pasatzen zen.
Horretaz gain, herrian gozo denda asko zeuden, eta Enararen eguna ospatzeko tartatxoa erosteko aprobetxatu genuen.

Apirilaren 15ean esnatu eta "zorionak" abestu ondoren Cambrillsera joan ginen. Hondartzan ibili eta bazkaldu ondoren Ebroko Delta ikustera joan ginen.
Lotarako, autokarabana asko zeuden, eta Deltebren Ebro ibai ondoan zegoen parking batean egin genuen lo. Larunbat gaua zen eta kotxe batekin tronpoak egin eta musika jartzen ibili ziren gau guztian.


Hurrengo egunean Peñíscola ikusi eta bertan bazkaldu genuen, eta hondartzan jolastu ondoren Alcocebrera joan ginen.
Han Mikel, Marian, Irati, Ibai eta euren familiarekin arratsalde pasa egon ginen eta itsaso bazterrean egin genuen lo, merkatua jartzen duten parkinean. Herrian ere eman genuen buelta bat eta ez zegoen jende gehiegi. Gustatu zitzaigun ibilalditxoa.


Gaua pasatu ondoren, goizean sekulako vista ederrekin esnatu ginen eta Santa Polar a joan ginen. Helburua merkadilora garaiz iristea zen eta justu izan bazen ere, iritsi ginen.
Santa Polan oso eguraldi ona egin zuen eta Amama Esperen etxe aurrean egin genuen lo. Oso ondo pasatu genituen berarekin pare bat gau eta gatzaren museoa ikusi genuen.
Aste Santua garai ona da Santa Polara joan eta berorik pasatu gabe gustura ibiltzeko.

Bidaia amaitzeko, Madrilera gerturatu ginen, agian Egun pare bat han egoteko asmoz, baina dagoeneko nekatuta geunden.
Pinton, Valdemoro ondoan, autokarabanentzako parking batean egin genuen lo. Oso ondo kokatuta dago. Ondoan gasolindegi merkea, zentro komertziala eta Madrilera trenez gerturatzeko aukera dago.
Parkina orduka ordaintzen da, hesiz inguratuta dago eta kameraz kontrolatzen dute.
Prezio onean lo egiteko aukera dago, beraz hurrengo Madrilerako bidaian hara joango gara lotara seguru.
Gauez euria egin zuen eta eguraldiak ez zuenez hobera egoteko itxurarik, etxera itzultzea erabaki genuen, gure Aste Santuko abenturari amaiera emanez.

Irlandara Bidaia

2016ko udaran egin genuen bidaia hau. Frantzia karabanarekin zeharkatu eta Cherbourgen ferrya hartu genuen Rosslarera iristeko. Frantziako Bourdeaux eta Nantesko kanpinetan egon ginen eta azken hau bereziki gustatu zitzaigun, kanpin ondoan txirristak zituen igerilekua zegoelako. Itzal handitzen denean berriz itzuliko gara denok txirrista handian ibiltzeko.

Hurrengo egunean ferrya hartu eta Rosslarera iritsi ginen. Bertan hasi zen gure Irlandako bira.

Rosslareko kanpinean sekulako haizea zebilen eta beldur ginen bidaia guztian horrela izango ote zen, baina iparralderantz joan ginenean haizea desagertzen joan zen.
Bigarren kanpaldia Red Crossen egin genuen. Aukeratuta geneukan kanpinean ez zegoen lekurik guretzat eta horregaitik iritsi ginen bertara. Mendiko bide estuetatik zehar iritsi ginen, eta eskerrak ez genuela inor bidean gurutzatu. Auskalo nola egingo genituzkeen maniobrak karabana eta guzti... Dena dela, Red Crosseko kanpina asko gustatu zitzaigun, bertan ibilbide bat zegoen eta animalia ezberdin pila bat zeuden. Baita jubilatuz betetako "autobus hotela" ere. Geroago Irlandako beste lekuren batean ere egin genuen topo eurekin.
Kanpina herrian bertan dago. Ondoan garagardotegi bat dago eta bisita gidatuak daude hura ikusteko. Inguruan dauden Pub-etan trago bat hartzeko aukera dago kotxerik hartu gabe. Aukera hau ez dugu beste kanpin askotan izan.

Hurrengo egunean Dublinera joan ginen. Bertako kanpina bilatzea asko kostatu zitzaigun eta han ibili ginen aurrera eta atzera karabanarekin. GPSak ez du beti bidea aurkitzen... Dena den, aukeratutako kanpinera iritsi ginenean ez zegoen guretzat lekurik. Bertako langileei gure bidaiaren joan etorriak kontatu ondoren kanpin denden ondoan lekutxo bat egin ziguten eta horri esker Dublin ikusteko aukera izan genuen. Autobus gorriko txartelak hartu eta hiri guztian zehar ibili ginen. Bereziki gustatu zitzaizkigunak alde zaharreko puben kalea, Kilmainham kartzela eta Guinness garagardoaren museoa.
Kanpinean bi ziklista alemaniarrek egin zuten gure alboan lo. 10 bat egun geroago Irlandako beste puntan egin genuen berriz eurekin topo. Ikusi genituenean ezin genuen sinetsi...

Dublingo música denda batean bizitzako lehen concertina ezagutu ondoren, Belfast ezagutzera joan ginen. Bertako kanpinera iritsi ginenean, erromada itxita zegoen eta ez zegoen langilerik.. Gizon batek azaldu zigun kanpineko ordainketa izotz pistako harreran egin behar genuela. Bertan pasahitza eman ziguten eta erromada ireki ahal izan genuen.

Arratsalde/iluntze aldera Belfast ikusi genuen autobus gorrian. Belfasteko alde berri eta turistikoa erakutsi ziguten, eta egia esan gauza asko erakutsi gabe utzi zituzten... Hurrengoan lasaiago joan beharko gara. 

 

 

 

Azkenik Titanic-en museoa ikusi genuen. Garestia zen, baina benetan merezi duela iruditu zitzaigun.

 

 

 

 

Handik iparraldeko kostaldera joan ginen eta Giant's causeway ikusi genuen. Erraldoiaren ibilbidea. Tradiziozko historio oso polita izateaz gain, sekulako kostaldeko bistak eta egitura geologiko bitxiak ikus daitezke.

 

 

 

 

Ipar Irlandatik, Derry ikusi gabe joan ginen karabanarekin kanpina bilatzeko asko desbideratu  behar ginelako eta ez geneuzkan egun gehiegi geratzen zitzaigun Irlanda mendebaldea eta hegoaldea ikusteko.

 

Hurrengo Kanpina Ballyshannon herrian zegoen. Herritik buelta bat eman genuen eta Rory Gallagher musikariarekin egin genuen topo. Bertan jaio zen eta Corken bizi izan zen aurrerago.

 

 

Kanpineko jabea autokarabana erraldoi batean bizi zen eta askotan Andaluzia aldera etortzen dela esan zigun. Kanpina pantano baten ondoan dago eta uretako ekintzak egin daitezke. Guk ez genuen halakorik egin sekulako haizea zegoelako.

 

  

 

Dena den, handik hainbat leku ikusteko aukera izan genuen. Hauen artean Donegal herria. Bertan txukun berriztutako gaztelu zaharra ikusi genuen eta artilezko jertseak lehen aldiz ikusi genituen.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ballyshanonen gau pare bat egin ondoren, Castlebarreko kanpinera joan ginen eta bertan aurkitu genituen berriz Dublingo kanpinean ezagututako ziklista alemaniarrak. Arratsaldean, Westport ikustera joan ginen hondartza ikusteko asmoz. Ez genuen hondartza aurkitu eta aurretik pentsatu gabe John Lennonek erositako irla bat ikustera eraman gintuen barku batean igo ginen. Bertako gida irakasle irlandar bat zen eta irlandar hezkuntzari eta bizitzari buruz hitz egiten egon ginen berarekin.

 

 

Geroago, hain entzuna genuen Connemarara gerturatzea pentsatu genuen. Cong herriko kanpinean jarri genuen Karabana. Bertan "Gizon lasaia" grabatu zuten eta herri polita da. Hurrengo egunean Connemarako paisaiak ikusteko aukera izan genuen eta egia esan, bertako kolore berdea eta lakuen kontrastea dioten bezain polita da.

 

 

 

Hurrengo egunean Galway ezagutzera joateko orduan iritsi zen. Karabana Galwayko kanpinean utzi (Scout kanpaldi bateko bi talde erraldoiren ondoan) eta Galway ikustera joan ginen kotxez.

Kale ikuskizunen zikloa omen zegoen, eta sekulako giro ona zegoen kaleetan. Jende asko, magoak, ekilibristak, kontzertuak... Kale bazterrean jarri eta musika jotzen hasteko  gogoa ematen zuen. Pentsa, egurrezko "Tina" concertina erosi genuen Euskal Herrira itzultzean jotzen ikasteko...

 

 

 

Hura ikusi ondoren, hegoalderantz jaitsi ginen.

Dagoeneko denok nekatu samar geunden eta Adare herriko kanpinera iritsi ginenean eguna bertan pasatzea erabaki genuen. Herria berezia omen da, etxe politak etab, baina hura ere ikusi gabe utzi genuen.

Hurrengo geltokia Killarney herria izan genuen. Kanpin txiki bat zen, merkea eta txukuna. Herriak ez dauka ezer berezirik bertako giroa eta pubez gain, baina gustura egon ginen buelta bat eman eta zerbait afaltzen. Kanpin hartan ere bi gau egin genituen egunean zehar bertako inguruak ikusteko aprobetxatuz.

 

 

Goiz batean sekulako bele kantu zaratekin esnatu ginen. Gure karabana ondoan zeuden, zakarrontzia lurrera botata eta lagunei festarako deika. Ordutik Aurrera beleak beste begi batzuekin ikusten ditut.

 

 

 

Hurrengo goizean karabana hartu eta Ballylickeyko Eagle point kanpinera joan ginen. Karabana bertan utzi eta kotxez Ring of Kerry penintsulari buelta eman genion. Afaltzeko orduan Killarneyn geunden berriz. Goizean karabanarekin irten ginen herri berean. Han geundenez, bigarren egunez afaldu eta lotara Ballylickeyra joan ginen. Egun luzea izan zen, baina kotxez kilometro asko egin arren, Ring of Kerryko paisaiak asko gustatu zitzaizkigun eta argazki politak atera genituen.

 

 

 

 

 Ballilickeyko Eagle point kanpina, Galwaykoaren antzera, itsasoz inguratua dago eta jendeak uretako kirolak egiten ditu bertan. Hau izan zen bidaia prestatu genuenean etxean gehien gustatu zitzaigun kanpina eta gogoa geneukan bertara joateko. Egia esan, lekua polita da baina iritsi ginenean eguraldi kaxkarra egin zuen.

 

Bidaiarekin jarraitzeko, Blarney Caravan and Camping parkera joan ginen. Bertatik Cork ikusteko aprobetxatu genuen. Alde zahar polita dauka eta garagardo fresko bat hartu genuen terraza batean umeek gozokiak jaten zituzten bitartean. Irlandan ez daude gozoki denda asko eta orokorrean oso garestiak dira.

 

 

Bidaiaren amaierara iristen geunden. Hurrengo egunean Kilkennyko kanpinera joan ginen. Aurreik ere, Rosslareko kanpinean egon ginenean, arratsalde pasa joan ginen hara eta bertako gaztelua ikusteko aukerarik izan ez genuenez, bueltan bertan gauren bat pasatzea erabakita geneukan.

Hau izango zen gure azken kanpina Irlandan.

Kilkennyn gaztelua ikusi genuen eta asko gustatu zitzaigun. Baita gaztelu kanpoaldeko zelaiak ere. Guztia oso ongi zainduta zegoen.

Afaldu ondoren, zakurren lasterketak ikustera joan ginen. Galgo arrazako zakur pila bat zeuden eta lasterketak astean bitan egiten dituzte. Ez zegoen jende gehiegi, asteguna zelako, baina kuriosoa izan zen hura ikustea.

 

 Hurrengo egunean Irlandako azken txanpa egin genuen. Rosslarera joan ginen eta bazkaldu ondoren Ferrya hartzera joan ginen berriz etxera bueltatzeko. Bidaia polita izan zen eta pena eman zigun bueltatzeak, baina egia esan kilometro asko egin genituen eta nahiko nekatuta geunden.

 

 Irdalndan hainbat gauza ikasi ditugu:

- Jendeak herri txikietan kotxean gurutzatzean agurtu egiten zaitu.

- Bidean zoazela, eurak baino azkarrago bazoaz, baztertu egiten dira eta pasatzen uzten dizute. Eskerrak emateko, emergentziako argiak, eta ez horregatik esateko...argi luzeak (Protokoloa).

- Kanpin gehienetan jangela bat dago norberak bere janariak eraman, prestatu eta jateko.

- Eguraldia oso aldakorra da. Egunero egiten du euria, eguzkia eta lainoa, baina ez da desatsegina. Guri horrela tokatu zaigu behintzat.